كتابخانه‌اي در تورنتو در ميان صفحات كتاب «جمهوريت» افلاطون برگه‌اي را حاوي دست‌نوشته‌اي به زبان اسپانيايي به همراه يك نقاشي‌ به امضاي «خورخه لوييس بورخس»، نويسنده‌ نامدار آرژانتيني پيدا كرده است.

اين نوشته‌ها به تاريخ ۱۹۷۸ بازمي‌گردند و حاوي متن تشكر «بورخس» بابت مراسم گراميداشت او در اين کتابخانه و آرزوي موفقيت وي براي کتابخانه‌ي «اگينکورت» و مسئولان آن هستند. اين در حاليست كه هيچ مدركي مبني بر ديدار «بورخس» از اين كتابخانه موجود نيست.

به گزارش آتلانتيك واير، در واقع بورخس تنها دوبار در طول عمرش به كانادا سفر كرد. اولين‌بار در سال ۱۹۶۸ به تورنتو رفت و بار دوم در سال ۱۹۸۳ از اوتاوا ديدن كرد.

بنابراين مدركي مبني بر سفر وي به تورنتو در سال ۱۹۷۸ موجود نيست، اما امكان دارد كه «بورخس» اين دست‌نوشته‌ را در نامه‌اي نوشته و به دوستي كه به تورنتو مي‌رفته سپرده باشد.

«خورخه فرانسيسكو ايسيدورو لوييس بورخس آسه‌ودو» در سال ۱۸۹۹ از مادري اروگوئه‌اي و پدري اسپانيايي‌ ـ ‌پرتغالي به ‌دنيا آمد. در خانواده‌ او به دو زبان انگليسي و اسپانيولي صحبت مي‌شد. بورخس كه از همان دوران كودكي با دو زبان آشنا بود، در ۱۲ سالگي آثار شكسپير را به انگليسي مي‌خواند.

اولين مجموعه‌ي‌ شعر او به نام «عاشق بوينس‌آيرس» در سال ۱۹۲۳ به ‌چاپ رسيد. اولين مجموعه داستان‌هاي كوتاه او نيز در سال ۱۹۴۱ با عنوان «باغ‌راه‌هاي منشعب» منتشر شد.

اولين جرقهه هاي شهرت جهاني بورخس در اوايل دهه‌ي ۶۰ زده شد؛ زمانيكه در سال ۱۹۶۱ اولين جايزه‌ي ناشران بين‌المللي «پريكس فورمنتور» را مشتركا با «ساموئل بكت» -نمايشنامه‌نويس سرشناس- كسب كرد. بكت براي خود شهرتي داشت، اما ناشناخته بودن «بورخس»، حس كنجكاوي محافل ادبي دنيا را برانگيخت، تا جايي‌كه دولت ايتاليا به او نشان افتخار داد.

«بورخس» موفقيت‌هاي زيادي به ‌دست آورد كه از آن جمله مي‌توان به دريافت نشان افتخار فرانسه در سال ۱۹۸۳، جايزه‌ «سروانتس» و جايزه‌ي ويژه‌ «ادگار آلن پو» ازسوي انجمن نويسندگان آثار پليسي آمريكا اشاره كرد.

به گزارش ايسنا، اگرچه او هرگز موفق به دريافت نوبل ادبيات نشد، اما همواره لايق آن شناخته مي‌شد. گفته مي‌شود علت اصلي در اعطا نشدن نوبل ادبيات به بورخس اين بود كه او حكومت‌هاي ديكتاتوري نظامي در آرژانتين، شيلي و اوروگوئه را محكوم نكرد. وي در ۱۴ ژوئن ۱۹۸۶ به علت ابتلا به سرطان كبد در ژنو درگذشت.