شنبه , ۳۰,ارديبهشت,۱۳۹۱   Saturday , 19,May,2012  - 

براي ۷۹ سالگي «مايكل مان» چاپ پست الکترونیکی
۴۰۵۸۰
شنبه ، ۱۵ بهمن ۱۳۹۰ ، ۱۵:۰۸
«مايكل مان»، فيلم‌ساز صاحب‌نام سينماي هاليوود 79 ساله شد.
به گزارش ايسنا، «مايكل مان» خالق آثاري چون «مخمصه» و «نفوذي»، اولين فيلم‌سازي بود كه توانست «ال پاچينو» و «رابرت دنيرو» را در يك «پلان» مقابل هم قرار داده و از آنها به‌عنوان دو شخصيت متخاصم بازي بگيرد.

مجله‌ي «توتال فيلم» او را در ميان ۱۰۰ کارگردان برتر دنيا در جايگاه بيست‌وهشتم قرار داده است و مجله‌ي «سايت اند ساوند» نيز او را در رتبه‌ي پنجم از ميان ۱۰ کارگردان برتر ۲۵ سال اخير قرار داده و هفته‌نامه «اينترتينمنت ويکلي» نيز مايکل مان را در رده‌ي هشتم از ميان فهرست ۳۰ کارگردان فعال دنيا قرار داده است.

«مايکل كنت مان» کارگردان، فيلم‌نامه‌نويس و تهيه‌کننده‌ي آمريکايي متولد پنج فوريه سال ۱۹۴۳ است.

او بارها نامزد دريافت جايزه از جشنواره‌هاي بين‌المللي شده است که شامل جايزه‌ي آکادمي بافتا، جشنواره‌ي فيلم کن و آکادمي اسكار مي‌شود. وي دو بار در سال‌هاي ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹ تهيه‌كنندگي مراسم اعطاي جوايز اسکار را برعهده داشته است.

«مايكل مان» در دانشگاه ويسکانسين-مديسن زبان انگليسي خواند و به تاريخ، فلسفه و معماري علاقه‌مند بود. درهمين دوران بود که براي اولين‌بار فيلمي از استنلي کوبريک به نام «دکتر استرنج‌لاو» (۱۹۶۴) را تماشا کرد و عاشق دنياي سينما شد.

وي زماني درباره‌ي اين فيلم كوبريك به لس‌آنجلس تايمز گفت: «اين فيلم به تمام فيلم‌سازان هم‌نسل من مي‌گويد که شما مي‌توانيد سبک منحصربه فرد خودتان را در حد کمال پرورش دهيد و فيلم‌هاي مستقلي داشته باشيد که به‌طور همزمان مورد توجه تماشاگران زيادي قرار خواهد گرفت.»

«مان» در اواسط دهه ۶۰ به منظور ادامه‌ي تحصيل به آموزشگاه فيلم لندن رفت. پس از اينکه هفت سال را در بريتانيا به مدرسه‌ي سينما رفت، همراه با هم نسل‌هايش «آلن پارکر»، «ريدلي اسکات» و «آدريان لين» به ساخت آگهي‌هاي تبليغاتي پرداخت. فيلم‌هايي که او از انقلاب دانشجويان پاريسي گرفت در يک فيلم مستند به نام «قيام» در برنامه «سه شنبه اول» شبکه NBC به نمايش گذاشته شد.

بعد از آن او از تجربياتش در سال ۱۹۶۸ فيلم کوتاهي به نام «جانوپوري» ساخت که جايزه‌ي هيات داوران جشنواره فيلم کن را در سال ۱۹۷۰ به خود اختصاص داد.

«مان» سال ۱۹۷۱ نمايشي به نام «داستان پليس» را به همراه پليسي نويس معروف «جوزف ومبوگ» نوشت. «داستان پليس» در بيان جزئيات واقع‌گرايانه زندگي واقعي پليس‌ها بسيار رضايت‌بخش بود و «مان» به ضرورت تحقيق اوليه براي اعتبار بخشيدن به کارهايش پي برد.

اولين فيلم قابل‌توجه او که در قطع تلويزيوني ساخته شد، «جريکو مايل» نام داشت که به صورت تئاتر هم در اروپا به نمايش درآمد. اين فيلم جايزه‌ي «امي» بهترين فيلم تلويزيوني و بهترين کارگرداني را در سال ۱۹۷۹ از آن خود کرد.

او در تلويزيون با دو سريال «ميامي وايس» و «داستان پليس» به عنوان مدير تهيه همکاري داشت. بر خلاف باور عموم، او اين سريال‌ها را نساخته و فقط به عنوان مدير تهيه با اين سريال‌ها همکاري داشت، ولي با اين حال تاثيرات سينماتيک او بر روي بازي و سبک اين سريال‌ها ديده مي‌شود.

در حال حاضر «مايکل مان» نه تنها يك کارگردان آينده‌دار، بلکه يکي از بهترين فيلم‌سازان آمريکا محسوب مي‌شود كه سبک بسيار متمايز او در کارهايش پيداست.

اولين کار سينمايي موفق «مان» به عنوان کارگردان فيلم «سارق» با بازي درخشان «جيمز کان» بود. تريلر هوشمندانه‌اي که در آن با استفاده از سبک خاص خود ثروت و احساس را در کنار هم قرار داده است.

فيلم بعدي او «محافظ» بود كه در سال ۱۹۸۳ بازنگري اشغال روماني توسط نازي‌هاست که به آن جنبه‌ي‌ ماوراالطبيعه داده شده است.

در سال ۱۹۹۲ فيلم اقتباسي او از کتاب «فنيمور کوپر» با نام «آخرين بازمانده موهيکان‌ها» با اقبال عمومي روبرو شد. وي در اين فيلم با همکاري فيلم‌نامه‌نويس معروف «کريستوفر کرو» توانست فضايي ايجاد کند که در آن ستمگري، غيرتمندي، دل‌خستگي، انتقام جويي و غرور موجود در جامعه‌ي سرخپوستي را به خوبي نمايش دهد.

بزرگ ترين موفقيت وي در نزد منتقدين در دهه‌ي ۱۹۹۰ با دو فيلم «مخمصه»(۱۹۹۵) و «نفوذي» (۱۹۹۹) بود. در فيلم

«مخمصه» رابرت دنيرو و ال پاچينو و در «خودي» راسل کرو نقش‌هاي اصلي را برعهده داشتند.

در فيلم بعدي‌اش «علي» (۲۰۰۱) با بازي «ويل اسميت» کار با دوربين ديجيتال را تجربه کرد. اين فيلم به شهرت بيشتر ويل اسميت کمک کرد و او نامزد دريافت جايزه‌ي اسکار شد.

در فيلم «وثيقه» مايكل مان تمامي نماهاي خارجي را با دوربين ديجيتال تصويربرداري کرده و به همين دليل توانست جزئيات بيشتري را در نماهاي شب تصوير بگيرد، درحالي که بيشتر نماهاي داخلي فيلم با دوربين آنالوگ فيلم‌برداري شده است.

در سال ۲۰۰۴ «مان» در مقام تهيه‌کننده فيلم «هوانورد» را بر اساس زندگي هاوارد هيوز ساخت. نقش هاوارد هيوز را «لئوناردو دي کاپريو» برعهده داشت.

بعد از آن وي فيلم اقتباسي «ميامي وايس» را کارگرداني کرد. در سال ۲۰۰۹ نيز «دشمنان مردم» را براي کمپاني يونيورسال نوشته و کارگرداني کرده است.

 

نظر شما


Security code
دوباره سازی کد